Historie

historie22 Januari 1932 werd het Hoofddorpse Mannenkoor opgericht.
Zij heeft gedurende haar bestaansperiode een belangrijk element gevormd in het wel en wee van Haarlemmermeers kunsthistorie en daarmee ook in het Hoofddorpse culturele gebeuren.
Het economische klimaat in Nederland was in die tijd niet optimaal. Er heerste grote werkloosheid en armoede, maar óók het gevoel van eensgezindheid en het elkaar nodig te hebben.
Hiervan heeft “Zang en Vriendschap” geprofiteerd, het koor groeide naar ca. 40 zangers. Voor een dorp met toen ongeveer 10.000 inwoners een behoorlijke score.Na de oorlogsjaren moest “Zang en Vriendschap” alle zeilen bijzetten om het geheel statutair weer in het gareel te krijgen. Onder leiding van dirigent Marinus Metz werd het repertoire aangepast en kwamen steeds meer mannen de gelederen versterken.Tot de jaren negentig was het koor gegroeid tot ca. 60 leden, een volwaardig mannenkoor dus.Door instroom van niet Hoofddorpers werd het noodzakelijk om de verenigingsnaam te wijzigen in: Haarlemmermeers Mannenkoor “Zang en Vriendschap”.De Haarlemmermeer groeide in populatie, huizen schoten als paddestoelen uit de grond en het aantal inwoners bedroeg in 1996 ongeveer 108.000. Het koor telde intussen ca. 70 zangers.Onder leiding van de dirigent Herman Rouw werd in betrekkelijk korte tijd het repertoiretot veelzijdig uitgebreid. Het koor had zich ontwikkeld tot allround en behoorde in die tijd tot de betere mannenkoren van Nederland.Als lid van het Koninklijk Nederlands Zangers Verbond werd vele malen met succes deelgenomenaan concoursen en zangersdagen. Zoals in 2006, toen het koor de finale bereikte van het Holland Korendagen, georganiseerd door het KNZV-Holland.De laatste jaren waren er zorgelijke momenten, langzamerhand deed de vergrijzing zijn intrede. Het verenigingsleven staat onder zware druk en is ook voelbaar in de zangwereld. Gelukkig zijn er nog steeds mannen die de koorzang een warm hart toedragen waardoor wij nu met ruim 50 leden de zangkunst kunnen voortzetten.Vanaf het najaar 2009 hanteert Klaas Koelewijn het dirigenten stokje en is het koor druk met het vernieuwen en moderniseren van het repertoire. “Zang en Vriendschap” is er trots op dat ook zij hebben bijgedragen aan de invulling van de culturele behoeften van een polderdorp tot een polderstad, en hopen dat nog vele jaren met plezier te kunnen doen.

()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()

Clublied Haarlemmermeer Mannenkoor “Zang en Vriendschap”

Zang en Vriendschap, Zang en Vriendschap,
U wijd ik mijn tonen,
Zang en Vriendschap en Zang en Vriendschap, U wijd ik mijn lied.
Gelukkig zijn zij die bij U behoren
en vreugde ervaren dat zingen hun biedt.
Welaan dan gij zangers, welaan dan gij zangers,
gij allen tezaam, houdt hoog, hoog uwe vriendschap,
Houdt hoog hoog uw zang en vriendschap,
Houdt hoog,hoog uwe naam!
Houdt hoog uw naam!

()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()

Toespraak burgemeester Weterings bij de Lintjesregen 2012
en de Dik Trom Award:

Geachte dames en heren, beste jongens en meisjes.
Geachte ereburgers, raadsleden en wethouders van Haarlemmermeer.

Welkom bij één van de jaarlijkse hoogtepunten in ons Raadhuis; de AlgemeneGelegenheid ter gelegenheid van de verjaardag van Hare Majesteit de Koningin.

En, ik maak graag van de gelegenheid gebruik om Zijne Koninklijke Hoogheid de Prins der Nederlanden, Willem Alexander, te feliciteren met zijn 45ste verjaardag.

Voor ik daarmee verder ga, vraag ik eerst even kort uw waardering voor de prachtige zang, waarvan we zo juist hebben kunnen genieten. Gebracht door het Haarlemmermeerse Mannenkoor Zang en Vriendschap, dat dit jaar precies half zo oud is als onze polder.

Naast hun Verenigingslied, en het Haarlemmermeers Volkslied, zongen zij onder andere:

Domine, salvam fac Reginam nostram!

Vrij vertaald: Moge God onze Koningin zegenen.

Vandaag een vanzelfsprekend lied, maar niet op 1 januari 1945 toen het mannenkoor dit uitvoerde.De Duitse bezetter was met een handigheid op het verkeerde been gezet, en had toestemming gegeven voor de uitvoering.

Afgelopen zaterdag had het Mannenkoor een fantastisch jubileumoptreden, in een uitverkochte grote zaal in De Meerse. Amateurkunstbeoefening van een hoog niveau. 80 jaar bestaat dit koor,terwijl onze polder dit jaar 160 jaar droog is. Dat maakt 2012 tot een bijzonder jaar.

En vandaag is vanzelfsprekend een bijzondere dag. Met de bekende Lintjesregen.

Haarlemmermeer eert op Koninginnedag niet alleen volwassenen die zich verdienstelijk hebben gemaakt.

Sinds 2010 is er ook extra aandacht voor onze jeugd.
In dat jaar waren de jeugdambassadeurs de eerste personen,
die de Dik Trom Award mochten ontvangen.

()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()

Haarlemmermeers Mannenkoor
‘Zang en Vriendschap’ bestaat al sinds 1932.

Wie op zoek gaat naar de geschiedenis van de koorzang in Hoofddorp ontdekt dat er in 1865 al een zangkoor bestond, nl. de Harmonie. Vele zangkoren moeten er al zijn opgericht en weer ter ziele zijn gegaan.Zanglustige leden van opgeheven koren richtten al weer gauw nieuwe koren op.Zo zijn er voor de oprichting van Hoofddorps Mannenkoor ‘Zang en Vriendschap’, (sinds 1993 Haarlemmermeers Mannenkoor ‘Zang en Vriendschap’) eerder mannenkoren geweest in Hoofddorp die ‘Zang en Vriendschap’ heetten.In de Meerbode van 11.2.1911 staat dat er te Hoofddorp een mannenkoor‘Zang en Vriendschap’ met aanvankelijk 15 leden is opgericht. A. Langereis wordt genoemd als voorlopig directeur. Precies een jaar later is in deze krant het verslag van de eerste jaarvergadering te vinden.

()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()

                Herinnering van medeoprichter C. Duiser:

 

De heer Duiser zegt in het verenigingsblad ter gelegenheid van het vijftig jaar bestaan dat hij voor de oprichting van het mannenkoor met zijn vrouw in het Christelijk Gemengd koor zong. Verder zong hij ook met Willem Verbeek, Jas Hofstede en Jaap Kort in een mannenkwartet. In de jaren na 1920 was er in de polder weinig te beleven, de gezelligheid lag in de huiselijke kring. Er woonde toen in Hoofddorp een schoenmaker Nelis van der Pol die erg muzikaal was. Als hij iets op touw wilde zetten, zo denk ik aan geld inzamelen voor een hoogtezon voor het Witte Kruis dan vroeg hij altijd het mannenkwartet om medewerking. In verschillende gezinnen was veelal een huisorgel aanwezig en daar werd dan bij gezongen. Er werd in allerlei dorpen en buurtschappen van de Haarlemmermeer gezongen om geld in te zamelen. Met het Christelijk Gemengd koor werd er gerepeteerd in de Jeugdkapel, nu Brandpunt aan de Hoofdweg. Dirigent was de heer Ten Brake. Een instrument om het koor te begeleiden was er niet, het stemmen gebeurde met een stemvork. Na enige tijd ontstonden er moeilijkheden door teruggang in het ledenaantal en het koor werd opgeheven. Omdat er bij een aantal mannen toch de lust was om te zingen, kwam de oprichting tot stand van het neutrale Hoofddorps Mannenkoor ‘Zang en Vriendschap’.In een artikel in de Hoofddorpse Courant van 29.9.1941 wordt melding gemaakt van het 10-jarig bestaan. Op 21 september was het 10 jaar geleden dat voor het eerst vijftien onzer Hoofddorpers bijeenkwamen om onder leiding van de heer van Hoogdalen, de edele zangkunst te beoefenen. De vereniging is eigenlijk ontstaan uit een dubbel mannenkwartet dat in 1929 werd opgericht. Opmerkelijk is de datum van oprichting nl. 29.9.1931. Uit alle verslagen van jubileumconcerten is echter gebleken dat de datum 22.1.1932 de oprichtingsdatum van onze vereniging is.De aannemer S.G. Westerman is in de 50er jaren geëmigreerd naar Canada. Over het mannenkwartet zegt deze Westerman:

Het werd moeilijk omdat in de loop van de tijd duidelijk bleek dat als van de acht mannen er één uitviel het hele dubbelmannenkwartet niet kon optreden.Je moest steeds op acht mannen kunnen rekenen. Er gingen toen stemmen op om het te veranderen in een gewoon mannenkoor. Met een koor had je meer voorraad, zo ontstond dan het mannenkoor ‘Zang en Vriendschap’.

In twee nummers van de Hoofddorpse Courant van januari 1972 haalt erevoorzitter Ab Smit herinneringen op van voor en in de oorlog:

In de afgelopen jaren is uiteraard veel veranderd. In de eerste plaats het verschil tussen een concert van vroeger en nu om een flink aantal mensen naar onze concerten te krijgen moest menigmaal de medewerking van een humorist worden gevraagd. Ook werd in het begin het concert vaak besloten met bal na. Maar hiervan moest worden afgestapt omdat de dansliefhebbbers meestal weinig aandacht voor de zang toonden en tijdens het concert zaten te popelen om te kunnen dansen…..Voorts bleek de aandacht van een ander deel van de toehoorders ver te zoeken. Tijdens het optreden van het mannenkoor werden consumpties besteld en door de kelners rondgebracht. Ook waren vaak politieagenten aanwezig, om ordeverstoorders uit de zaal te verwijderen. Dat was dan die goeie oude tijd! Nooit zal ik vergeten, het was op het nationale concours in Utrecht, waarbij de voorzitter van de jury,de heer Altink opstond van zijn stoel en luid applaudiseerde na het zingen van zijn eigen compositie “Licht”. Een eerste prijs met 402 punten en lof van de jury was de beloning. Wij hadden “Licht” met overtuiging en groot begrip gezongen waarvoor ook nog een bijzondere reden bestond. Onze toenmalige dirigent Gerard de Barbanson, was enkele maanden voor het concours aan beide ogen geopereerd. U kunt begrijpen dat de vrees voor diepe duisternis de dirigent en koorleden deed beseffen wat het woord “Licht” betekende. Het was voor ons niet zomaar een zangnummer. Het was in die tijd een voorrecht in de Haarlemmermeer te wonen, want in de steden was op het laatst weinig meer te eten. De molenaar van Hoofddorp, Lies de Koning, die ook lid was van het mannenkoor,maalde voor de leden tarwe, rogge en haver, waarmede men niet alleen zichzelf, maar ook familie en vrienden kon helpen. Bestuurslid Jaap Kort, destijds slager van beroep, was met worst en spek eveneens vaak redder in nood. De toenmalige dirigent Piet Halsema, die op de fiets met houten banden uit Bloemendaal naar de repetities kwam, keerde met fietstassen vol voedsel weer terug.

()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()

Gezellig en goed.

We eindigen met de veelzeggende woorden van dirigent
Marinus Metz (bij het 60-jarig jubileum):

Een ding stond voor mij vast: Nooit, maar dan ook nooit zal ik een mannenkoor dirigeren;vreselijk leek me dat, gezelligheidsverenigingen en zingen ho maar!Totdat er een nogal bruusk einde kwam aan de relatie van Zang en Vriendschap met hun toenmalige dirigent.
En maar zeuren: ‘Ach, help ons nou, het is maar voor één keer’ Ja.
Eén keer…. We leven nu ongeveer duizend keer later; want het bleek niet vreselijk te zijn, integendeel.
Wel heel gezellig, ja buitengewoon gezellig zelfs. Maar er werd en wordt degelijk gezongen en goed en fanatiek.

()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()

In de televisie- en computerloze tijden, had het koor de eer om voor verschillende omroepen hun vocale kusten te laten horen via de radio

historie2

Radio uitzending AVRO 12 augustus 1947

historie3

Radio uitzending VARA 3 mei 1956 en KRO 22 februari 1958

“Uit het persoonlijke archief van koorlid Klaas van Keulen”

()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()

Klik op de afbeelding voor vergroting

Bron Nieuwsblad Haarlemmermeer juni 2015

()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()

Korte Historie Haarlemmermeer

In de Middeleeuwen waren er vanaf de 13e eeuw tussen Amsterdam, Haarlem en Leiden tenminste drie veenmeren, te weten: de Spieringmeer in het noorden, de (oude) Haarlemmermeer in het midden en de Leidsemeer in het zuiden. Voor delen van deze meren bestonden plaatselijk ook namen als de Hellemeer en de Oude Meer, maar dat waren delen van de voornoemde meren. Door vervening (met name door Haarlemmers) ten behoeve van de brandstofvoorziening van de groeiende steden en hun bedrijvigheid en als gevolg van golfafslag door slechte of ontbrekende bedijking verdween er met name aan de noordelijke en oostelijke oevers echter steeds meer veenland. De meren smolten omstreeks 1500 na een aantal hevige stormen samen tot de (nieuwe) Haarlemmermeer, het grootste meer van Holland, met een oppervlakte van bijna 17 duizend hectare. Vanwege het woeste en landvretende karakter van het meer kreeg het de bijnaam de “Waterwolf”.

Omstreeks 1477 kwamen het Oude Haarlemmermeer en het Leidsemeer bij de Vennep in open verbinding met elkaar. In 1508 werden de laatste restanten van de landbrug die het Oude Haarlemmermeer en het Spieringmeer van elkaar scheidden weggespoeld. Hierbij ging tevens de belangrijkste verbinding over land tussen Haarlem en Amsterdam via Sloten verloren, waarna nog slechts de route via de Spaarndammerdijk overbleef. Ook hier dreigde de landverbinding die het Haarlemmermeer van het IJ scheidde verloren te gaan, maar met veel moeite kon in de jaren na 1509 de Spaarndammerdijk hersteld worden, waardoor het Haarlemmermeer uiteindelijk geen deel ging uitmaken van de zeearm met zout water die zich vanaf de Zuiderzee westwaarts via het IJ uitstrekte.

Niet alleen veel land ging verloren, ook verschillende dorpen, waaronder Nieuwerkerk, Rijk en Vijfhuizen, werden door het water verzwolgen. Van het dorpsgebied van Aalsmeer verdween meer dan de helft, doch de dorpskern van Aalsmeer bleef net buiten de oevers van het meer behouden.

Op 26 mei 1573 vond tijdens het Beleg van Haarlem de slag op het Haarlemmermeer plaats tussen een Spaanse vloot onder leiding van Bossu en een Hollandse vloot onder leiding van Marinus Brandts.

De ‘Waterwolf’ maakte een geruchtmakend slachtoffer op 7 januari 1629 toen Frederik Hendrik, de oudste zoon van Frederik V van de Palts verdronk op een boottocht van Den Haag naar Amsterdam. Zij waren op weg gegaan om de door Piet Hein op de Spanjaarden buitgemaakte zilverschat in Amsterdam te bezichtigen, maar kwamen terecht in een hevige storm. Het schip verging en er verdronken vier opvarenden. De “Winterkoning” overleefde ternauwernood.

*************************************************************************************************

NAAR BOVEN